Schronisko Blaszyńskich
![]() Budynek schroniska (1954–1956) | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość |
1050 m n.p.m. |
Data otwarcia |
1946 |
Właściciel |
rodzina Blaszyńskich z Chochołowa |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Schronisko Blaszyńskich pod Zawiesistą – niedziałające już prywatne schronisko w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Znajdowało się pod Zawiesistą, przy drodze wiodącej dnem Doliny Chochołowskiej[1].
Pierwszy budynek w Dolinie Chochołowskiej rodzina Blaszyńskich (Jan Blaszyński Duszek i jego żona Karolina) postawiła w roku 1937. Był to niewielki bufet powyżej Wyżniej Bramy Chochołowskiej[2]. Chatę tę, podobnie jak schronisko Bukowskich na polanie Huciska, spali��y oddziały niemieckie 4 stycznia 1945 r.[3]
Blaszyńscy odbudowali budynek w nieco innym miejscu jeszcze w tym samym roku. Jednak i to schronisko nie przetrwało do czasów dzisiejszych. Spłonęło po akcji partyzanckich oddziałów Józefa Kurasia „Ognia”. Dopiero trzecia próba Blaszyńskich odniosła skutek. Odbudowany w marcu 1946 budynek stoi do dziś. Schronisko pod Zawiesistą funkcjonowało do roku 1974, oferowało miejsca noclegowe w dość słabych warunkach, elektryczność oraz kuchnię dla turystów. Znane było z dobrej atmosfery i wypieków. Po zamknięciu schroniska władze komunistyczne wykupiły je od prywatnych właścicieli i przekazały parkowi narodowemu. Dziś mieszka tam pracownik leśny TPN[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-1-3.
- ↑ a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
- ↑ Vademecum Górskie COTG PTTK. [dostęp 2012-01-18].