Wudu (ablucja)
![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Ablucja-meczet.jpg/250px-Ablucja-meczet.jpg)
Wudu (ar. وضوء, wadu - wodnienie, pers. Abdest, czyt. łudu) – ablucja poprzedzająca modlitwę w islamie, bez której nie wolno odprawiać pięciu modlitw dziennych[1]. Dokonuje się jej wodą, a gdy jest ona niedostępna – piaskiem[1] lub żwirem (obmycie dokonane piaskiem lub żwirem to tajammum). Odmawia się przy tym formuły modlitewne. Małego obmycia (wudu) dokonuje się w przypadku dotknięcia osoby innej płci (nie dotyczy to własnego małżonka), po defekacji, oddaniu moczu lub innej sytuacji, podczas której nastąpiło dotknięcie intymnej części ciała, po utracie przytomności lub po zapadnięciu w sen. Szyici jednak wymagają ablucji przed każdą modlitwą. W każdym meczecie znajdują się urządzenia umożliwiające dokonanie ablucji.
Czynności dokonywane podczas małej ablucji[2]:
- Wypowiedzenie lub przywołanie w myślach intencji (ar. nijja).
- Wypowiedzenie basmali.
- Obmycie ciała (dokonywane w podanej kolejności):
- umycie dłoni do nadgarstków;
- mycie całej twarzy (na szerokość palca wskazującego i kciuka);
- mycie rąk od łokci do palców (najpierw obmycie prawej ręki, następnie lewej);
- zwilżenie włosów (natarcie wodą skóry głowy od czubka głowy do czoła);
- mycie stóp, od palców do kostek.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Abdest [online], www.gutenberg.czyz.org [dostęp 2023-11-29] (pol.).
- ↑ Krzysztof Korzeniewski: Irak (Polish Edition). Wydawnictwo Akademickie "Dialog", s. 77-78. ISBN 83-88938-66-5.