Yokosuka P1Y
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Yokosuka |
Typ |
samolot bombowy |
Załoga |
3 |
Historia | |
Data oblotu |
sierpień 1943 |
Liczba egz. |
1002 lub 1008 |
Dane techniczne | |
Napęd |
2 x silnik gwiazdowy Nakajima NK9C Homare 12 |
Moc |
1825 KM |
Wymiary | |
Rozpiętość |
20 m |
Długość |
15 m |
Wysokość |
4,30 m |
Powierzchnia nośna |
55 m² |
Masa | |
Własna |
7265 kg |
Startowa |
13 500 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
547 km/h na 5900 m |
Prędkość przelotowa |
370 km/h na 4000 m |
Pułap |
9400 m |
Zasięg |
5370 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 przednie działko Typ 99 20 mm, 1 grzbietowy karabin maszynowy Typ 2 13 mm | |
Wyposażenie dodatkowe | |
1000 kg bomb lub 1 torpeda 800 kg | |
Użytkownicy | |
Japońska Cesarska Marynarka Wojenna | |
Rzuty | |
![]() |
Yokosuka P1Y Ginga (jap. 横須賀 P1Y 銀河 Yokosuka P1Y Droga Mleczna) - dwusilnikowy bombowiec, bazujący na lądzie, skonstruowany podczas II wojny światowej dla Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Był on następcą samolotu Mitsubishi G4M i nosił nadany przez aliantów kryptonim „Frances”.
Historia
[edytuj | edytuj kod]P1Y został zaprojektowany przez morskie zakłady techniczne w Yokosuka na potrzeby marynarki wojennej, która potrzebowała samolotu o prędkości porównywalnej z myśliwcem Zero, zasięgiem porównywalnym z bombowcem G4M, ładunkiem bomb 907 kg, zdolnością do bombardowania nurkowego oraz do przenoszenia torped.
W wyniku takich wymagań konstrukcja samolotu raziła nadmiernym skomplikowaniem, trudnościami w produkcji oraz kiepskimi możliwościami serwisu. Problemy z silnikiem Nakajima Homare przyspieszyły jego wymianę na silnik Mitsubishi Kasei.
Użycie bojowe
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/P1Y_Kyokkou_Aurora_or_Ginga_Milky_Way_Frances_P1Y-11s.jpg/250px-P1Y_Kyokkou_Aurora_or_Ginga_Milky_Way_Frances_P1Y-11s.jpg)
Yokosuka P1Y został użyty po raz pierwszy w sierpniu 1943. Nakajima wyprodukował 1002 egzemplarze, które działały dla pięciu grup powietrznych jako samoloty średniego typu, bazujące na lądzie oraz bombowce torpedowe, startujące z lotnisk polowych w Chinach, na Tajwanie, Marianach, Filipinach, wyspach Riukiu, Sikoku i Kiusiu.
Podczas ostatnich akcji wojny P1Y zostały użyte jako samoloty kamikaze. Samoloty w tej roli użyto przeciwko US Navy podczas bitwy o Okinawę w operacji Tan nr 2. Wersja myśliwca nocnego, P1Y2-S Kyokkō, była wyposażona w radar i 20-milimetrowe działko, które oprócz standardowego ostrzału do przodu działało także w układzie Schräge Musik. W sumie zakłady Kawanishi wyprodukowały 97 sztuk tego samolotu, ale wiele z tych samolotów zostało z powrotem przemienione na bombowce Ginga z powodu nieprawidłowego działania na dużych wysokościach przeciwko amerykańskim bombowcom B-29.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. Londyn: Putnam, 1979, s. 462-468. ISBN 0-370-30251-6.