discipline
discipline (język angielski)
[edytuj]- wymowa:
- wymowa amerykańska
- IPA: [ˈdɪsɪplɪn]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) dyscyplina, karność, posłuszeństwo
- (1.2) dyscyplina, dział, dziedzina
- (1.3) branża (np. w robotach budowlanych itp.)
czasownik
- (2.1) dyscyplinować
- (2.2) kształcić
- przykłady:
- (1.2) In most countries, philosophy isn't a subject taught in secondary school at all, and even where it is, it tends to be taught as a history of thought, rather than as a discipline to be practiced and perfected[1]. → W większości krajów filozofia nie jest przedmiotem nauczanym w szkole średniej w ogóle, a nawet tam gdzie jest, jest wykładana raczej jako historia myśli niż dyscyplina do praktykowania i doskonalenia.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) academic discipline
- synonimy:
- (1.1) obedience, submission, allegiance
- (1.2) branch, line
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. disciplinary, disciplinarian, interdisciplinary, multidisciplinary, disciplinable, disciplinal, undisciplined, disciplined
- rzecz. discipliner, self-discipline, indiscipline
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Peter Gumbel: An F in Education [w:] TIME, October 4, 2010. Vol. 176, No. 14.
discipline (język francuski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dyscyplina
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. disciplinaire
- czas. discipliner
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła: