gąszcz
gąszcz (język polski)
[edytuj]![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9e/Byway%2C_North_Hill_Farm_-_geograph.org.uk_-_1334193.jpg/220px-Byway%2C_North_Hill_Farm_-_geograph.org.uk_-_1334193.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński[1]
- (1.1) gęste skupienie drzew lub krzewów[2]
- (1.2) kulin. gęsty sos pochodzenia indyjskiego, owocowo-warzywny, na bazie octu lub wina, często z dodatkiem rodzynek, śliwek lub fig
- (1.3) przen. nieuporządkowane zbiorowisko przedmiotów, osób, faktów, zjawisk
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gąszcz gąszcze dopełniacz gąszczu / gąszczy gąszczy / gąszczów celownik gąszczowi / gąszczy gąszczom biernik gąszcz gąszcze narzędnik gąszczem / gąszczą gąszczami miejscownik gąszczu / gąszczy gąszczach wołacz gąszczu / gąszczy gąszcze
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gęstość ż, gęstwina ż, gęstnienie n, gąszczak m, Gąszczówka ż, Gąszcze nmos, Gąszczyk m/ż, gąszczaki nmos, zagęstnik mrz
- czas. zagęścić, gęstnieć ndk.
- przym. gęsty, gęstawy
- przysł. gęsto, gęstawo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thicket; (1.2) chutney
- arabski: (1.1) دغل
- bułgarski: (1.1) гъсталак m
- duński: (1.1) krat n
- hindi: (1.1) झाड़ी; (1.2) चटनी
- niemiecki: (1.1) Dickicht n; (1.3) Dickicht n
- rosyjski: (1.1) гуща ż; (1.3) гуща ż
- ukraiński: (1.1) гуща ż; (1.3) гуща ż
- włoski: (1.1) boscaglia ż, fratta ż
- źródła:
- ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
- ↑
Hasło „gąszcz” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.