Disquete
Esti artículu o seición necesita referencies qu'apaezan nuna publicación acreitada, como revistes especializaes, monografíes, prensa diaria o páxines d'Internet fiables. |
![]() | |
Desendolcador(es) | Alan Shugart y IBM |
---|---|
Versión inicial | 1964 |
![]() |
El disquete o discu flexible (n'inglés, diskette o floppy disk) ye un soporte d'almacenamientu de datos de tipu magnéticu, formáu por una fina llámina circular (discu) de material magnetizable y flexible (d'ende la so denominación), zarrada nuna cubierta de plásticu, cuadrada o rectangular, que s'utilizaba nel ordenador, por casu: pa discu d'arranque, pa treslladar datos ya información d'un ordenador a otra, o a cencielles p'almacenar y abellugar archivos.
La disquetera, unidá de disquete o unidá de discu flexible (FDD, del inglés Floppy Disk Drive) ye'l dispositivo o unidá d'almacenamientu que llee y escribe los disquetes, esto ye, ye la unidá llectora/grabadora de disquetes.
Esti tipu de soporte d'almacenamientu ye vulnerable a la suciedá y los campos magnéticos esternos, polo que dexa de funcionar col tiempu o pola gastadura.
Formatos
[editar | editar la fonte]Los tamaños de los disquetes suelen denominase emplegando'l Sistema Anglosaxón d'Unidaes, inclusive nos países nos que'l Sistema Internacional d'Unidaes ye l'estándar, desconsiderando qu'en dellos casos, éstos tán definíos nel sistema métricu (por casu, el disquete de 3½ pulgaes mide 8,89 cm). De forma xeneral, les capacidaes de los discos formateados establecer en términos de kilobytes binarios (un sector suel tener 512 bytes). Sicasí, los tamaños recién de los discos suélense denominar n'unidaes híbrides; esto ye, un discu de 1,44 MB tien en realidá <o>1,44×1000×1024 bytes = 1440 KiB </o>, y non 1,44 mebibytes (lo cual sería 1,44×1024×1024 bytes), nin 1,44 megabytes (1,44×1000×1000).
Formatu del disquete | Añu d'introducción | Capacidá d'almacenamientu (en kibibytes, si nun ta indicáu) |
Capacidá comercializada[1] |
---|---|---|---|
8 pulgaes IBM 23FD (solo llectura) | 1971 | 79,7 | ? |
8 pulgaes Memorex 650 | 1972 | 183,1 | 150 kB |
8 pulgaes IBM 33FD / Shugart 901 | 1973 | 256 | 256 kB |
8 pulgaes IBM 43FD / Shugart 850 DD | 1976 | 512 | 512 KB |
5¼ pulgaes (35 pistes) | 1976 | 89,6 | 110 KB |
8 pulgaes de dos cares | 1977 | 1200 | 1,2 MB |
5¼ pulgaes DD | 1978 | 360 | 360 kB |
align="center"|1982 | 280 | 264 kB | |
3 pulgaes | 1982 | 360 | ← |
3½ pulgaes (puesta a la venta DD) | 1984 | 720 | 720 kB |
5¼ pulgaes QD | 1984 | 1200 | 1,2 MB |
3 pulgaes DD | 1984 | 720 | ← |
3 pulgaes Mitsumi Quick Disk |
1985 | 128 a 256 | ← |
2 pulgaes | 1985 | 720 | ← |
5¼ pulgaes Perpendicular | 1986 | 100 MiB | ← |
3½ pulgaes HD | 1987 | 1440 | 1,44 MB |
3½ pulgaes ED | 1990 | 2880 | 2,88 MB |
3½ pulgaes LS-120 (SuperDisk) | 1996 | 120,375 MiB | 120 MB |
3½ pulgaes LS-240 (SuperDisk) | 1997 | 240,75 MiB | 240 MB |
3½ pulgaes HiFD | 1998/1999 | 150/200 MiB | 150/200 MB |
- Referencies
- Acrónimos:
- DD = Densidá Doble **
QD = Densidá Cuádruple ** HD = Alta Densidá ** ED = Densidá Extra-high
- LS = Servo Láser
- HiFD = Discu Flexible d'Alta Capacidá
- Feches y capacidaes marcaes con ? son d'orixe desconocíu y precisen fontes; otres capacidaes llistaes referíes a:
- Pa 8 pulgaes: formatu estándar d'IBM usáu na ordenador central System/370 y sistemes más nuevos.
- Pa 5¼ y 3½ pulgaes: formatu estándar de PC, capacidaes cuadriplicadas, son el tamañu total de tolos sectores del disquete ya inclúin espaciu pal sector boot del sistema d'archivos.[2]
Otros formatos podríen consiguir más o menos capacidá de los mesmos llectores y discos.
-
Disquetes: de 8" (enriba), de 3½" (izq. embaxo) y de 5¼" (der. embaxo).
-
Disquetes: de 8" (izq.), de 3½" (der. enriba) y de 5¼" (der. embaxo).
-
Disquetes, de izq. a der.: de 8", de 5¼", de 5¼" duru, de 3½" y un DVD+R.
-
Disquete de 5¼".
-
Disquete de 3½".
-
Disquete de 3", usáu llargamente n'equipos Amstrad CPC.
-
Disquete d'alta densidá con inscripción HD (izq.) y disquete común (der.).
-
Disquete de 8", disquete de 3½" y Memoria USB.
-
Disquete LS 120.
-
disquete de 8 pulgaes
-
Unidá SuperDisk con puertu paralelu y disquete LS 120.
Evolución
[editar | editar la fonte]Disquete de 8"
[editar | editar la fonte]En 1967, IBM encamentó una nueva xera al so centru de desenvolvimientu y almacenamientu de San José (California): desenvolver un sistema senciello y barato pa cargar microcódigo nos System/370 de los sos ordenadores centrales.
Los primeres disquetes utilizaos na informática fueron de 8 pulgaes de diámetru (20,32 centímetros) y podíen almacenar una pequeña cantidá de datos comparaos colos disquetes de 5¼ pulgaes (13,335 cm).
Disquete de 5¼"
[editar | editar la fonte]El primer disquete fabricar nesti formatu, foi'l de Alta Densidá (HD, High Density), con capacidá de 1200 KiB.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Floppy_disk_internal_diagram.svg/220px-Floppy_disk_internal_diagram.svg.png)
(1) Furacu indicador d'Alta Densidá.
(2) Exa xiratoria de metal.
(3) Cubierta o llámina de metal obturadora.
(4) Carcasa de plásticu.
(5) Tela de proteición.
(6) Discu magnéticu flexible.
(7) Sector.
Disquete de 3½"
[editar | editar la fonte]Dempués fabricáronse disqueteras de 3½ pulgaes (8,89 cm) y disquetes de 2 modelos:
- disquete de densidá baxa, con capacidá de 720 KiB.
- disquete de densidá alta, con capacidá de 1440 KiB (llamaos “1,44 MB” incorreutamente porque la so capacidá nun yera de 1,44 MB nin de 1,44 MiB).
La única diferencia física ye que los disquetes de 720 KiB tienen un furacu na parte trasera del discu y los de 1440 KiB tienen dos furacos nel discu.
Disquete de 3½" de Densidá Extra
[editar | editar la fonte]Hai otros disquetes, como los cuádruplos de Densidá Extra (ED, Extra Density) que lleguen hasta 2880 KiB (llamaos “2,88 MB”).
Otros discos
[editar | editar la fonte]- SuperDisk de 3½ pulgaes, denomináu LS-120, con capacidá de 120,375 MiB (120 MB), introducíu en 1996.
- SuperDisk de 3½ pulgaes, denomináu LS-240, con capacidá de 240,75 MiB (240 MB), introducíu en 1997.
- Discos Zip con capacidá d'hasta 750 MB.
Usu na actualidá
[editar | editar la fonte]Na actualidá, la disquetera y los disquetes son componentes obsoletos. La mayoría de los ordenadores yá nun incorporen estos dispositivos, que se sustitúin por nuevu dispositivos d'almacenamientu más afechiscos y de mayor capacidá de memoria, como por casu les memories USB. Una memoria USB de 8 Gigabyte equival aproximao a 5555 disquetes de 1.44 MBytes. Dellos países siguen utilizando estos medios d'almacenamientu pa presentaciones impositives añales.[3]
Sicasí, estos medios d'almacenamientu siguen siendo d'una gran utilidá como discos d'arranque en casu d'averíes o emerxencies nel sistema operativu principal o'l discu duru, dáu'l so calter d'estándar universal que nos IBM PC compatibles nun precisa nengún tipu de controladora adicional pa ser detectaos nel procesu de carga pola BIOS y yá que, a diferencia del CD-ROM, ye fácilmente escribible. Lo que, en situaciones d'emerxencia, convertir nun sistema altamente fiable, básicu y difícilmente sustituible. Les PC entá inclúin nes sos BIOS lo necesario pal usu del disquete en casu de ser instalada una unidá, sicasí munches marques de PC a partir de 1997 empezaron a incluyir arranque por CD/DVD, según per mediu d'unidaes esternes arrancables que pudieren ser discos duros removibles,[4] Memories USB y otros medios que tengan dalguna información d'arranque, y nes netbooks al prescindir d'unidaes esternes como CD/DVD Faen usu estensivu d'un arranque por USB O tarxeta de memoria según el fabricante.
Hai de solliñar que, na actualidá, hai quien consiguen "hackear" delles disqueteras por que muevan los sos cabezales, produciendo ciertos soníos con distintu tonu según el movimientu realizáu. Combinando munches disqueteras pueden xenerase cantares.
Impautu na sociedá
[editar | editar la fonte]Los disquetes (que'l so nome foi escoyíu pa ser similar a la pallabra "casete"), gociaron d'una gran popularidá nes décades de los ochenta y los noventa, usándose n'ordenadores domésticos y personal tales como Apple II, Macintosh, MSX 2/2+/Turbo R, Amstrad PCW, Amstrad CPC 664 y Amstrad CPC 6128 (y opcionalmente Amstrad CPC 464), ZX Spectrum +3, Commodore 64, Amiga y IBM PC pa distribuyir software, almacenar información de forma rápida y eficaz, tresferir datos ente ordenadores y crear pequeñes copies de seguridá, ente otros usos. Munchos almacenaben de forma permanente'l nucleu de los sos sistemes operativos en memories ROM, pero guardaben los sos sistemes operativos nun disquete, como asocedía con CP/M o, darréu, con DOS.
Tamién foi usáu na industria de los videoxuegos, cuando Nintendo fixo un formatu propiu de disquete, paecíu al actual de 3 1/2, pa usar con un periféricu diseñáu pa la consola Famicom llamáu Famicom Disk Drive. Sicasí, solo llanzóse en Xapón. Tamién se vendíen disquetes en blancu, pa grabar xuegos na cai, por aciu máquines automátiques instalaes en dellos llugares de Xapón.
Cola llegada de la década de los noventa, l'aumentu del tamañu del software fizo que munchos programes distribuyir en conxuntos de disquetes. Escontra mediaos de los noventa, la distribución del software foi migrando gradualmente escontra'l CD-ROM, ya introduciéronse formatos de copies de seguridá de mayor densidá, como los discos Zip d'Iomega. Coles mesmes, en grandes, medianes ya inclusive pequeñes empreses, les copies de seguridá empezaron a efectuase de manera sistemática en cintes magnétiques d'alta capacidá y bien baxu costu, como cintes d'audiu dixitales (DAT) o streamers. Cola llegada del accesu total a la Internet, de les redes Ethernet barates y de les memories flash o USB de baxu costu, los disquetes dexaron ser necesarios pa la tresferencia rápida de datos.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Floppy_Disk_Drive_SDF-321B.jpg/220px-Floppy_Disk_Drive_SDF-321B.jpg)
L'apaición y comercialización en gran escala d'unidaes grabadores de discos ópticos y compautos, y d'unidaes de CD grabable y regrabable (CD-R/CD-RW), l'abaratamientu esponencial y progresivo de los sos costos de producción y precios de venta al consumidor, y la so introducción paulatino y posterior xeneralización na mayoría d'ordenadores personales y de llares, según la innovación de nuevos formatos y estándares (CD de 80 minutos, d'alta densidá, DVD, DVD de doble cara o doble capa, HD DVD, Blu-Ray, etc.) qu'adulces van multiplicando la capacidá y velocidá d'almacenamientu, dexaron la sustitución paulatina de los engarrosos sistemes de cinta magnética por accesibles y rápidos sistemes de discu ópticu como soporte principal y xeneralizáu de copies de seguridá. Un intentu a finales de los noventa (ensin ésitu nel mercáu), de siguir colos disquetes foi'l SuperDisk (LS-120), con una capacidá de 120 MB (en realidá 120,375 MiB[5]), siendo'l llector compatible colos disquetes estándar de 3½ pulgaes.
La clave d'esti desplazamientu progresivu ta nel mayor costu por bit de la superficie magnética frente a la superficie d'un mediu ópticu, la so mayor fraxilidá yá que precisen ser protexíos del contautu col esterior, del polvu, la lluz, cambeos de mugor y temperatura, lletricidá estática, por aciu sobres proteutores o zarros herméticos al vaciu.
Sicasí, munchos fabricantes negar a suprimir la disquetera de los sos equipos personales por razones de compatibilidá y porque los departamentos de la teunoloxía de la información de munches empreses aprecien un mecanismu de tresferencia d'archivos integráu que siempres va funcionar correutamente ensin riquir de nengún tipu de controlador de dispositivu, n'inglés device driver (más allá del propiu BIOS). Apple Computer foi'l primer fabricante qu'esanició la disquetera n'unu de los sos ordenadores col modelu iMac en 1998, y Dell fizo que la disquetera fuera opcional en dalgunos de los sos modelos en 2003. Coles mesmes, munchos equipos, a 2015, tienden a aprovise, por omisión, ensin una unidá de discu flexible instalada, anque esta puede incluyise como opcional en tou momentu, al siguir habiendo soporte en delles plaques base actuales ATX y nel so correspondiente BIOS. Sicasí, hasta la fecha (2015), delles plaques madres tien entá estes carauterístiques, polo qu'inda nun marcaron del tol fin de los disquetes como mediu popular d'almacenamientu ya intercambiu de datos.
Ver tamién
[editar | editar la fonte]- Controlador de discu
- Controlador de disquete
- Disquetera
- Memoria USB
- Secure Digital SDcard
- Int 13h
- NEC µPD765
- Modified Frequency Modulation o MFM
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ Les capacidaes comercializaes de los disquetes que correspuenden frecuentemente namái vagamente a la so verdadera capacidá d'almacenamientu; el valor 1,44 MB de los disquetes de 3½ pulgaes HD ye bien conocíu.
- ↑ disquete o discu flexible, Unidá d'Almacenamientu
- ↑ Conseyu Profesional de Ciencies Económiques de la Ciudá Autónoma de Buenos Aires. «Aplicativos AFIP-DGR - Entrugues Frecuentes». Archiváu dende l'orixinal, el 25 de payares de 2011. Consultáu'l 6 de xineru de 2012.
- ↑ Del disquete a los discos duros removibles
- ↑ 6848 cilindros x 36 bloques/cilindros x 512 bytes; vease http://linuxcommand.org/man_pages/floppy8.html Archiváu 2011-07-27 en Wayback Machine
Enllaces esternos
[editar | editar la fonte]
Wikimedia Commons tien conteníu multimedia tocante a Disquete.