Disklingur
Disklingur er diskur húðaður segulnæmu efni sem að er notaður sem handbær geymsla tölvugagna, diskurinn er hýstur í plasthlíf til að vernda yfirborð disksins fyrir fingraförum, disklingurinn er notaður með disklingadrifi sem að les og skrifar á disklinginn. Fyrstu disklingarnir voru settir á markað árið 1971 af IBM en þeir voru þróaður upp úr hljóðritunardiski sem að IBM seldi á sínum tíma, diskarnir fengu enska heitið "floppy" þar sem hljóðritunardiskarnir voru úr örþunnu PVC og ekki hafðir í hlífðarhulstri, nafnið hélst á stafrænu útgáfunni.
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Transparent_floppy_disk.jpg/220px-Transparent_floppy_disk.jpg)
Almenningur notaði disketturnar sérstaklega til þess að deila upplýsingum og einnig til þess að eiga afrit af tölvugögnum sínum. Framfarir á þessu sviði voru ekki miklar fyrstu þrjá áratugina eða svo nema þá hvað varðar stærðir á diskettunum.
Disklingar eru ennþá notaðir í tölvugeiranum einkanlega í iðntölvum og þar sem að þarf að halda við eldri tölvukerfum en er að öðru leiti úrelt tækni sem að hefur vikið fyrir geisladiskum og ýmsum USB gagnageymslum.
Helstu útfærslur
[breyta | breyta frumkóða]- IBM 200mm (8") Hámarksstærð 6,1 Mb
- Shugart 133,5mm (5 1/4") Hámarksstærð 2 Mb
- Sony 90mm (3,5") Hámarksstærð 4 Mb
- Hitachi 78mm (3") Hámarksstærð 1 Mb
- Mitsumi QD 55mm (2,5") Hámarksstærð 256 kb
- Matshushita LS 90mm (3,5") Hámarksstærð 250 Mb