137 Dywizja Piechoty (III Rzesza)
Wygląd
![]() | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Rozformowanie | |
Działania zbrojne | |
II wojna światowa | |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Formacja | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
OKH |
137 Dywizja Piechoty (niem. 137. Infanterie-Division) – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 10 października 1940 roku, w 11. fali mobilizacyjnej na poligonie Döllersheim w XVII Okręgu Wojskowym.
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]- Struktura organizacyjna w październiku 1940 roku:
447., 448. i 449. pułk piechoty, 137. pułk artylerii, 137. batalion pionierów, 137. oddział rozpoznawczy, 137. oddział przeciwpancerny, 137. oddział łączności, 137. polowy batalion zapasowy;
- Struktura organizacyjna w 1943 roku:
447. i 448. pułk grenadierów, 137. pułk artylerii, 137. batalion pionierów, 137. dywizyjny batalion fizylierów, 137. oddział przeciwpancerny, 137.oddział łączności, 137. polowy batalion zapasowy;
Dowódcy dywizji
[edytuj | edytuj kod]- Generalleutnant Friedrich Bergmann 8 X 1940 – 21 XII 1941;
- Oberst Siegfried Heine 21 XII 1941 – 28 XII 1941;
- Oberst Muhl 28 XII 1941 – 5 I 1942;
- Generalleutnant Hans. Kamecke 5 I 1942 – 12 II 1942;
- Generalleutnant Dr Karl Rüdiger 12 II 1942 – 25 II 1942;
- Generalleutnant Hans. Kamecke 25 II 1942 – 15 X 1942;
- Generalleutnant Egon von Neindorff 15 X 1942 – 16 XII 1943.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ISBN 831109199-4.
- Paul Carell , Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie, Kazimierz Szarski (tłum.), Warszawa: „Bellona”, 2003, ISBN 83-11-09475-6, OCLC 749204110 .
- Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russia 1941 - 1945; b.m.w i 1998; ISBN 0-7643-0266-3.
- Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ISBN 3-8289-0525-0.