Pierre Denis Guibaut
Ten artykuł od 2019-12 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Data urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
architekt |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Lw%C3%B3w_%2C_Polish_%2C_Lviv_%2C_%D0%9B%D1%8C%D0%B2%D0%BE%D0%B2_-_Rynek_36_-_Kamienica_Gielazynowska_%28XVI_w.%2C_przebudowana_w_latach_1778-81_wg_projektu_Piotra_Guibaut_i_ozdobiona_przez_niego_ciekawymi_konsolami_balkonowymi_w_postaci_lw%C3%B3w_z_ludzkim_-_panoramio.jpg/220px-thumbnail.jpg)
Pierre Denis Guibaut (również jako Piotr Guibaut) (ur. 1740, zm. 1 marca 1830 we Lwowie) – francuski architekt tworzący w Galicji; związany twórczością ze Lwowem, pedagog.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Uczył rysunku architektonicznego na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Lwowskiego, równocześnie pełnił funkcję inspektora budownictwa miejskiego. Zaprojektował oświetlenie lwowskich ulic, nadzorował prace związane z budową sieci ulic i dróg miejskich w miejscu wyburzanych murów miejskich i na terenach po niwelacji na przełomie XVIII i XIX wieku. Pomiędzy 1793 a 1796 mieszkał we własnej kamienicy przy ulicy Rutowskiego (obecnie ul. Teatralna 18) we Lwowie, należał do działającej we Lwowie loży masońskiej. Był właścicielem folwarku w Snopkowie, od jego nazwiska obecna ulica Stusa nosiła pomiędzy 1863 a 1871 nazwę Gibówka.
Dorobek architektoniczny
[edytuj | edytuj kod]Tworzył w stylu wczesnego klasycyzmu.
- Kamienica Gielazynów przy Rynku 36 we Lwowie, zbudowana na zamówienie kupca Franciszka Reslera /1778-1781/;
- Przebudowana kamienic przy ulicy Ormiańskiej 13 we Lwowie, w zasadzie budowa nowego budynku z wkomponowaniem pozostałości poprzedniego. Zbudowana przez Piotra Polejowskiego, jego brat Maciej wykonał zdobienia elewacji /1781-1783/;
- Dworek w Snopkowie, zbudowany jako dom własny w 1790. W latach 1926–1927 Feliks Markowski dokładnie opisał cały folwark;
- Założenie parkowe w majątku Ignacego Cetnera we Lwowie, zwanego w czasach późniejszych Cetnerówką /1781/;
- Rozbudowa Pałacu Biesiadeckich przy Placu Halickim 10, zachowała się umowa pomiędzy Guibautem a nadwornym łowczym Antonim Bilskim z 24 stycznia 1780, a także akta sądowe z lat 1782-1783, w których Guibaut domaga się zapłaty za wykonane prace;
- Własna kamienica przy ulicy Rutowskiego (obecnie ul. Teatralna 18), wcześniejsza od obecnej. Zbudowana w 1793, sprzedana w 1796. Nowy nabywca przebudował dom lub wybudował nowy w 1804.
Prace przypisywane
[edytuj | edytuj kod]- polski architekt Olgierd Czerner twierdzi, że w 1785 Guibaut przebudował lwowską akademię teatralną na więzienie.
- ukraiński historyk Jurij Biriulow przypisuje Guibautowi ufundowany przez Ignacego Cetnera kościół w Krakowcu, który zbudowano w latach 1785-1787.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Olgierd Czerner "Lwów na dawnej rycinie i planie" Ossolineum, Wrocław 1997 s. 60 ISBN 83-04-03872-2
- S. Łoza "Słownik architektów i budowniczych polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących" Wydawnictwo Instytutu Popierania Nauki im. Mianowskiego Warszawa 1931 s. 115;
- S. Łoza "Architekci i budowniczowie w Polsce" Wyd. Budownictwo i Architektura Warszawa 1954 s. 106;
- Grzegorz Rąkowski, "LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej" część IV. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 2008, ISBN 978-83-89188-70-8.