Renault 5
Renault 5 – samochód osobowy klasy subkompaktowej produkowany pod francuską marką Renault w latach 1972–1996.
Przez cały okres produkcji powstało prawie 5,5 miliona egzemplarzy modelu 5[1]. Renault 5 uzyskało, podobnie jak Mini, status samochodu kultowego[2]. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1973 samochód zajął 2. pozycję (za Audi 80 B1)[3].
Pierwsza generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Renault 5 I | |
Inne nazwy |
Renault Le Car |
---|---|
Producent | |
Projektant |
Michel Boué |
Zaprezentowany |
28 stycznia 1972 |
Okres produkcji |
1972–1985 |
Miejsce produkcji |
|
Następca |
Renault 5 II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia |
3 i 5-drzwiowy hatchback |
Skrzynia biegów |
4 i 5-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
3521 mm |
Szerokość |
1525 mm |
Wysokość |
1410 mm |
Rozstaw osi |
2405/2435 mm (p/l)[4] |
Masa własna |
730-810 kg |
Zbiornik paliwa |
38 l |
Liczba miejsc |
4[4] |
Bagażnik |
200 l (po złożeniu siedzenia 580 l)[4] |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | |
Konkurencja |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Renault_5TL_rear_three_quarters_1972.jpg/220px-Renault_5TL_rear_three_quarters_1972.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Renault_5_First_generation_with_5_doors_in_Spain.jpg/220px-Renault_5_First_generation_with_5_doors_in_Spain.jpg)
Renault 5 został oficjalnie zaprezentowany 28 stycznia 1972 roku[4].
Pojazd zaprojektował Michel Boué[5], zmarł on przed premierą modelu. Trzydrzwiowe nadwozie typu hatchback cechowało się charakterystycznym ściętym tyłem.
Od strony mechanicznej pojazd korzystał z rozwiązań użytych w Renault 4. Silniki montowane były wzdłużnie z przodu nadwozia, napędzały oś przednią. W zawieszeniu przedniej osi użyto drążków skrętnych. Jednostki napędowe typu OHV pochodziły z modeli R4 i R8, pojemność skokowa wynosiła od 850 do 1289 cm³. W późniejszych latach stosowano także silniki o objętości 1397 cm³. Pierwotnie produkowano dwie wersje: 5L z silnikiem o pojemności 0,8 l (782 cm³) i 5TL z silnikiem o pojemności 1 l (956 cm³), oba benzynowe R4[4].
Wczesne egzemplarze modelu miały drążek zmiany biegów umieszczony na desce rozdzielczej, został on w późniejszym czasie zastąpiony przez dźwignię zamontowaną w podłodze. Od 1978 wraz z silnikiem 1289 cm³ dostępna była przekładnia automatyczna. Udział egzemplarzy ze skrzynią automatyczną wynosił około 5% ogółu wyprodukowanych R5[6].
Silnik pojazdu przesunięto w głąb kabiny pasażerskiej, za skrzynię biegów. Rozwiązanie to pozwoliło na wygospodarowanie miejsca na koło zapasowe pod maską silnika, a zarazem zwiększenie przestrzeni użytkowej wewnątrz kabiny pasażerskiej i bagażnika[7]. Wnętrze przedziału pasażerskiego oceniano na tle innych europejskich modeli podobnego rozmiaru jako "niezwykle przestronne" (ang.: "remarkably spacious")[8]. Współczynnik oporu aerodynamicznego nadwozia wynosił 0,37, co na tle konkurencyjnych modeli było niską wartością (inne europejskie modele miały wartość najczęściej w okolicach 0,45)[9].
Pojazd występował także jako 4-drzwiowy sedan pod nazwą Renault 7, produkcją zajmowała się FASA-Renault. Od 1979 Renault 5 dostępne było również jako 5-drzwiowy hatchback[10]. Od marca 1981 z przekładnią automatyczną oferowany był większy i mocniejszy silnik 1.4 oferujący lepsze osiągi i niższe zużycie paliwa[6].
Model okazał się rynkowym sukcesem Renault, krótko po wprowadzeniu do sprzedaży ponad 60% sprzedawanych samochodów francuskiego producenta stanowiły R5[11].
Renault 5 Alpine/Gordini
[edytuj | edytuj kod]Od 1976 roku dostępna była usportowiona wersja 5 Alpine (w Wielkiej Brytanii Gordini). Wyposażona była w silnik 1,4 o mocy 93 KM (63 kW) zblokowany z 5-biegową skrzynią biegów. Z zewnątrz pojazd wyróżniał się obręczami kół ze stopów lekkich oraz światłami przeciwmgłowymi z przodu. Usztywniono także zawieszenie. W teście przeprowadzonym przez redakcję brytyjskiego magazynu Motor osiągnięto prędkość maksymalną 168,5 km/h i przyspieszenie 0-100 km/h na poziomie 9,7 s[12].
Renault 5 Alpine Turbo/Gordini Turbo
[edytuj | edytuj kod]W 1982 roku zaprezentowano Renault 5 Alpine Turbo, następcę wolnossących wersji Alpine/Gordini[13]. Zastosowano ten sam co w poprzedniku silnik 1.4, dodano jednak turbosprężarkę Garrett T3, przez co moc maksymalna wzrosła do 112 KM (82 kW)[14]. W teście przeprowadzonym w 1982 roku przez redakcję magazynu Motor osiągnięto prędkość maksymalną 179,9 km/h i czas przyspieszenia 0-100 km/h równy 8,7 s[15].
Renault 5 Turbo
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Renault 5 Turbo było odrębną od wersji Alpine/Gordini Turbo konstrukcją z silnikiem zamontowanym centralnie napędzającym oś tylną.
Renault Le Car
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/Renault5-Le_Car.jpg/220px-Renault5-Le_Car.jpg)
Na rynku północnoamerykańskim pojazd zadebiutował w 1976 roku pod nazwą Le Car. American Motors (AMC) oferowało go poprzez 1300 swoich salonów, model konkurował na rynku z takimi samochodami jak Honda Civic czy Volkswagen Rabbit[16].
Pojazd reklamowany był w Stanach Zjednoczonych jako najlepiej sprzedający się samochód w Europie, który zadowolił miliony klientów[17]. Le Car nie powtórzył jednak takiego sukcesu w USA, mimo że w testach chwalony był za ilość miejsca w kabinie pasażerskiej, komfort podróży oraz zużycie paliwa wynoszące (na 100 km) 6,7 l w trasie oraz 8,4 l w cyklu miejskim[18].
Samochód wyposażony był w silnik 1.4 o mocy 55 KM (41 kW). Do 1980 roku oferowany był wyłącznie jako 3-drzwiowy hatchback, wersja 5-drzwiowa dołączyła do oferty w 1981. Od rocznika 1980 model cechował się odświeżonym pasem przednim ze zmodernizowanym zderzakiem, atrapą chłodnicy oraz prostokątnymi reflektorami świateł mijania. Import pojazdu zakończono w roku 1983, sprzedaż w Kanadzie dobiegła końca w roku 1985.
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Wersja | Silnik: | Układ zasilania: | Moc maksymalna: | Maks. moment obrotowy | 0-100 km/h: | V-max: | Śr. zuż. paliwa na 100 km: |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Silniki benzynowe: | |||||||
L[19] | R4 0,8 l (782 cm³), OHV | gaźnik | 34 KM (25 kW) przy 5200 obr./min | 52 N•m przy 3000 obr./min | b/d | 120 km/h | 6,7 l |
5[20][21] | R4 0,8 l (845 cm³), OHV | gaźnik | 36 KM (26,5 kW) przy 5500 obr./min 37 KM (27 kW) przy 5500 obr./min |
57 N•m przy 2500 obr./min 58 N•m przy 2500 obr./min |
24,9 s b/d |
123 km/h 126 km/h |
b/d |
TI[19] | R4 1,0 l (956 cm³), OHV | gaźnik | 44 KM (32 kW) przy 5400 obr./min | 63 N•m przy 3500 obr./min | 21 s | 136 km/h | b/d |
GTL[22] | R4 1,3 l (1289 cm³), OHV | gaźnik | 42 KM (31 kW) przy 5000 obr./min | 82 N•m przy 2500 obr./min | 19,5 s | 136 km/h | 6,9 l |
Autatic 1300[23] | R4 1,3 l (1289 cm³), OHV | gaźnik | 55 KM (40,5 kW) przy 5750 obr./min | 94 N•m przy 2500 obr./min | 21,6 s | 140 km/h | b/d |
Tx Campus[24] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV | gaźnik | 63 KM (46,5 kW) przy 5250 obr./min | 101 N•m przy 3000 obr./min | b/d | 155 km/h | b/d |
Alpine[22] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV | gaźnik | 92 KM (68 kW) przy 6400 obr./min | 116 N•m przy 4000 obr./min | 10,1 s | 173 km/h | 8,5 l |
Alpine Turbo[25] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV, turbo | gaźnik | 110 KM (81 kW) przy 6000 obr./min | 147 N•m przy 4000 obr./min | 8,4 s | 185 km/h | 8 l |
Druga generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Renault 5 II | |
Producent | |
---|---|
Projektant | |
Zaprezentowany |
Październik 1984 |
Okres produkcji |
1984–1996 |
Miejsce produkcji |
|
Poprzednik |
Renault 5 I |
Następca | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | |
Skrzynia biegów |
4 i 5-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
3591 mm (3-drzwiowe) |
Szerokość |
1584 mm |
Wysokość |
1387 mm (3-drzwiowe) |
Rozstaw osi |
2407 mm (3-drzwiowe) |
Masa własna |
od 695 do 840 kg |
Zbiornik paliwa |
43 l (GTE 50 l) |
Liczba miejsc |
5 |
Bagażnik |
233 l |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze |
|
Pokrewne | |
Konkurencja |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Renault_5_GT_Turbo_Raider.jpg/220px-Renault_5_GT_Turbo_Raider.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/021R5GTT_copie.jpg/220px-021R5GTT_copie.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/5gtturb19.jpg/220px-5gtturb19.jpg)
Druga generacja Renault 5, nazywana często Supercinq lub Superfive, pojawiła się na rynku w 1983 roku (wersja RHD w 1985). Konstrukcja podwozia oraz nadwozia była zupełnie nowa (pojazd bazował na rozwiązaniach z Renault 9/11), za wygląd odpowiedzialny był Marcello Gandini. Samochód był dłuższy i szerszy, o 20% wzrosła powierzchnia przeszklona, zwiększyła się ilość miejsca w kabinie pasażerskiej, zmniejszono do 0,35 współczynnik oporu aerodynamicznego. Dzięki temu w najoszczędniejszych wersjach zużycie paliwa na 100 km przy stałej prędkość 90 km/h wynosiło 4,1 l[26]. Silniki montowane były poprzecznie nad osią przednią, inaczej niż w 1. generacji. Zmieniono także konstrukcję zawieszenia, wykorzystywało ono odtąd kolumny McPhersona.
W momencie rozpoczęcia sprzedaży oferowane były następujące wersje wyposażenia: TC, TL, GTL, Automatic, TS oraz TSE. Bazowa TC wyposażona była w silnik o pojemności 956 cm³ (moc 42 KM), TL miała większy silnik 1.1 (1108 cm³, 47 KM). Warianty GTL, Automatic, TS i TSE oferowane były z silnikiem 1.4 (1397 cm³ o mocy od 60 [GTL], przez 68 [Automatic] po 72 KM [TS/TSE]). Wersje TC i TL standardowo oferowane były z 4-biegową ręczną skrzynią biegów, GTL, TS oraz TSE natomiast z przekładnią 5-biegową (opcjonalną dla TL). Od 1987 oferowany był silnik F2N 1.7 (wersje GTX, GTE (F3N), Baccara oraz Monaco).
Wolnossący silnik 1.7 z wielopunktowym wtryskiem paliwa zapożyczony z Renault 9/11 był alternatywą dla mocniejszego 1.4 Turbo. W wersji GTE generował on moc 95 KM (70 kW). Wygląd zewnętrzny oraz układ zawieszenia był identyczny jak dla wersji Turbo. Warianty Baccara i GTX także korzystały z silnika 1.7, pierwsza z nich oferowała w standardzie m.in.: skórzane wykończenie wnętrza, wspomaganie kierownicy, elektrycznie sterowane szyby, szyberdach, wyposażenie audio, a opcjonalnie klimatyzację oraz komputer pokładowy. GTX występowała z tym samym wyposażeniem, różnicą było skórzane wykończenie wnętrza (opcjonalne).
W latach 90. model Renault 5 zastąpiło Clio. Produkcję R5 przeniesiono do Revoz w Słowenii. W sprzedaży pozostawiono dwie wersje silnikowe: benzynową 1.4 oraz wysokoprężną 1.6[27], model oferowany był w zubożonej wersji Campus do 1996 roku, wtedy też zakończono produkcję R5.
Renault 5 GT Turbo
[edytuj | edytuj kod]Usportowioną wersję GT Turbo wprowadzono w roku 1985. Napędzana była przez ośmiozaworowy silnik Cléon 1.4 z turbosprężarką Garrett T2 generujący moc 115 KM (85 kW). Wysoka moc w połączeniu z masą własną wynoszącą 850 kg sprawiała, że pojazd przyspieszał od 0 do 60 mph w 7,5 s[28].
W 1987 zaprezentowano odświeżoną wersją Phase II[29]. Turbosprężarka była odtąd chłodzona cieczą, zastosowano także nowy układ zapłonowy. Moc maksymalna wzrosła do 120 KM (88 kW). Zmieniono także zderzaki oraz nakładki progów. Czas przyspieszenia 0–100 km/h wynosił 7,5 s[30]. W 1989 wersja GT Turbo otrzymała nową deskę rozdzielczą, w 1990 wprowadzono limitowaną edycję Raider (metalizowany niebieski lakier, inny wygląd wnętrza, nowe obręcze kół). Produkcję wersji GT Turbo zakończono pod koniec roku 1991.
EBS cabrio
[edytuj | edytuj kod]W 1989 roku belgijska firma EBS rozpoczęła produkcję wersji cabrio modelu 5. Powstało około 1400 egzemplarzy, większość w wersji LHD[31].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Wersja | Silnik: | Układ zasilania: | Moc maksymalna: | Maks. moment obrotowy | 0-100 km/h: | V-max: | Śr. zuż. paliwa na 100 km: |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Silniki benzynowe: | |||||||
1.0 TC[32] | R4 1,0 l (956 cm³), OHV | gaźnik | 42 KM (31 kW) przy 5750 obr./min | 65 N•m przy 3000 obr./min | 19,3 s | 137 km/h | 6 l |
1.1 GTL[32] | R4 1,1 l (1108 cm³), OHV | gaźnik | 47 KM (34,5 kW) przy 5250 obr./min | 80 N•m przy 2500 obr./min | 16 s | 143 km/h | 5,2 l |
1.4 GTL[32] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV | gaźnik | 60 KM (44 kW) przy 5250 obr./min | 104 N•m przy 2500 obr./min | 14 s | 158 km/h | 5,8 l |
1.4 Autatic[32] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV | gaźnik | 68 KM (50 kW) przy 5250 obr./min | 106 N•m przy 3000 obr./min | 16,5 s | 154 km/h | 6,8 l |
1.4 TS[32] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV | gaźnik | 72 KM (53 kW) przy 5500 obr./min | 106 N•m przy 3500 obr./min | 11,5 s | 167 km/h | 5,8 l |
1.4 GT Turbo[32] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV, turbo | gaźnik | 115 KM (84,5 kW) przy 5750 obr./min | 165 N•m przy 3000 obr./min | 8 s | 201 km/h | 7,3 l |
1.4 GT Turbo[33] | R4 1,4 l (1397 cm³), OHV, turbo | gaźnik | 120 KM (88 kW) przy 5750 obr./min | 165 N•m przy 3750 obr./min | ~7,3 s | 193 km/h | b.d |
1.7 GTE[34] | R4 1,7 l (1721 cm³), SOHC | wtrysk MPI | 94 KM (69 kW) przy 5250 obr./min | 140 N•m przy 3000 obr./min | 9,3 s | 185 km/h | 7,9 l |
Silniki wysokoprężne: | |||||||
1.6 GTD[32] | R4 1,6 l (1596 cm³) | wtrysk pośredni | 55 KM (40,5 kW) przy 4800 obr./min | 102 N•m przy 2250 obr./min | 16,5 s | 150 km/h | 5,1 l |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ashlee Pleffer: Renault 5: it’s french for good. Cars Guide (Australia), 10 marca 2008. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ David Sparrow: Renault 5: Le Car. Osprey Publishing, 1992. ISBN 978-1-85532-230-1. (ang.).
- ↑ Previous winners - Car of the Year 1973. caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-27)]. (ang.).
- ↑ a b c d e Zdzisław Podbielski. Renault 5TL/5L. „Młody Technik”. 3/1973, s. 80-81, 1973. ISSN 0462-9760.
- ↑ Karl Ludvisgen. The Renault That Rumbled. „Hemmings Sports & Exotic Car”, March 2010. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ a b Salon 1981: Toutes les Voitures du Monde. „l'Auto Journa”, wrzesień 1981. Paris: Homme N°1. (fr.).
- ↑ Motor Show Review 1973 Cars (Renault 5). „Daily Mail (London)”, October 1972. (ang.).
- ↑ Jan P. Horbue. The new logic in small-car engineering. „Popular Science”. 206 (2), s. 56–59, February 1975. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ Giancarlo Genta, Lorenzo Morello: The Automotive Chassis: System design. Springer, 2009, s. 142. ISBN 978-1-4020-8673-1. (ang.).
- ↑ Renault 5. [w:] Classic and Performance Car [on-line]. [dostęp 2012-08-22]. (ang.).
- ↑ Nowe wizje i modele 1945-1973 - Historia koncernu Renault. renault.pl. [dostęp 2013-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (pol.).
- ↑ Motor, 5 maja 1979
- ↑ The Glasgow Herald, 31 maja 1982
- ↑ Octane - Model specs: 1976-1984 RENAULT 5 Gordini/Turbo. Classic Car and Performance Car. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ Motor, Road Test Annual, 1982
- ↑ Gary Witzenburg. Imports '82. „Popular Mechanics”. 155 (2), February 1982. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ Advertising techniques. ADA Publishing, 1979, s. 26–28. (ang.).
- ↑ Jim Dunne, Ray Hill. Super-economy Cars. „Popular Science”. 209 (5), s. 38–46, November 1976. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ a b 1972 Renault 5 specifications. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1977 Renault 5 specifications. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1984 Renault 5 specifications & performance data. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ a b 1976 Renault 5 specifications. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1978 Renault 5 Autatic 1300 specifications & performance data. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1982 Renault 5 Tx Campus specifications & performance data. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1981 Renault 5 Alpine Turbo specifications & performance data. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ Euro hatchback. „Popular Science”. 206 (1), January 1985. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ Car Mechanics Magazine - styczeń 2011, s.42-43
- ↑ Renault 5 GT Turbo. [w:] Evo [on-line]. November 2008. [dostęp 2012-02-01]. (ang.).
- ↑ Richard Porter. Renault 5 GT Turbo. „Evo”, listopad 2008. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ Technical Specifications (Renault literature). renault5gtturbo.com. [dostęp 2011-06-15]. (ang.).
- ↑ EBS Renault 5 Convertible. r5gordini.co.uk. [dostęp 2013-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-28)]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g 1985 Renault 5 specifications. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1987 Renault 5 GT Turbo Technical specifications. carfolio.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ 1987 Renault 5 GTE cat specifications & performance data. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Morors: Renault's New Baby. Evening News, 10 grudnia 1971. (ang.).
Renault, od lat 40. do lat 80. — dalej » | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Segment | Lata 1945–1949 | Lata 1950–1959 | Lata 1960–1969 | Lata 1970–1979 | Lata 1980–1989 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | ||
B | 3 / 4 | 4 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
5 / 5 Turbo | Super 5 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
7 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
C | 4CV | 8/10 | 14 | 19 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dauphine | 6 | 9/11 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
D | Juvaquatre | 12 | 18 | 21 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
E | Frégate | 16 | 20/30 | 25 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
GT | Torino | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Alpine A106 / A108 | Alpine A110 | Alpine A310 | Alpine GTA | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
duży MPV | Espace I | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
coupé | Floride | 15/17 | Fuego | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
roadster | Caravelle | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
I | Rodeo 4/6 | Rodeo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
dostawcze | 4 / F4 / F6 | Express/Rapid | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Estafette | Trafic |