Dariusz Dziekanowski
![]() Dariusz Dziekanowski (2014) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Dariusz Paweł Dziekanowski | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
30 września 1962 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
182 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Dariusz Paweł Dziekanowski (ur. 30 września 1962 w Warszawie) – polski piłkarz, trener, działacz piłkarski i samorządowiec, w latach 2012–2024 przewodniczący Klubu Wybitnego Reprezentanta.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Kariera piłkarska
[edytuj | edytuj kod]Jako piłkarz najczęściej występował na pozycji napastnika, ewentualnie grał jako pomocnik. Karierę piłkarską rozpoczął jako zawodnik Polonii Warszawa, w której grał w latach 1973–1979. W pierwszej lidze zadebiutował w Gwardii Warszawa, w barwach której występował w latach 1979–1983. Uchodził za jednego z najbardziej utalentowanych młodych piłkarzy początku lat 80., w 1983 trafił do Widzewa Łódź za wysoką wówczas kwotę 21 milionów złotych. W barwach ��ódzkiej drużyny zdobył Puchar Polski w 1985. W tym samym roku powrócił do Warszawy, przechodząc do Legii Warszawa. Z klubem tym zdobył Puchar Polski w 1989 oraz wywalczył wicemistrzostwo Polski w 1986. W 1988 z 20 bramkami wywalczył tytuł króla strzelców ligi. W 1989 przeniósł się do szkockiego zespołu Celtic F.C., gdzie rozegrał 48 ligowych spotkań i strzelił 10 goli. W 1992 przeniósł się do angielskiej drużyny Bristol City, w której występował do 1993.
W rundzie jesiennej sezonu 1993/1994 rozegrał 6 meczów w barwach Legii Warszawa, ostatecznie opuścił warszawski zespół. Dzięki tym kilku występom znalazł się jednakże na liście zawodników, którzy zdobyli w tym sezonie mistrzostwo Polski. W 1994 był zawodnikiem niemieckiej drużyny Alemannia Aachen, a w latach 1994–1995 1. FC Köln. Wiosną 1996 powrócił do Polonii Warszawa, z którą wywalczył awans do pierwszej ligi. W barwach tego klubu rozegrał jeszcze kilka meczów w rundzie jesiennej sezonu 1996/1997, po czym zakończył karierę piłkarską.
W reprezentacji Polski w latach 1981–1990 rozegrał 63 mecze i strzelił 20 goli. W 1986 brał udział w mistrzostwach świata w Meksyku. Największe sukcesy reprezentacyjne odnosił jako junior: w latach 1980–1981 dwukrotnie zdobywał tytuł wicemistrza Europy do lat 18.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej zajął się działalnością komentatorską w telewizji i prasie sportowej. Od 2002 pracował w Polskim Związku Piłki Nożnej jako selekcjoner reprezentacji juniorów, a od lipca 2006 do sierpnia 2008 był asystentem Leo Beenhakkera w reprezentacji Polski, która wystąpiła na mistrzostwach Europy w 2008. Następnie powrócił do aktywnej działalności komentatorskiej, współpracując ze stacją Polsat Sport. W 2013 został również stałym felietonistą „Przeglądu Sportowego”, a także został delegatem UEFA.
Działalność publiczna
[edytuj | edytuj kod]Objął funkcję prezesa zarządu Polskiego Stowarzyszenia Byłych Piłkarzy[1]. W 2012 został przewodniczącym Klubu Wybitnego Reprezentanta[2], zastępując na tym stanowisku Władysława Żmudę. Stanowisko to zajmował do 2024[3].
Zaangażował się w działania prowadzone przez Stowarzyszenie „Nigdy Więcej” i sieć Futbol Przeciwko Rasizmowi w Europie (FARE) mające na celu eliminację rasizmu ze stadionów[4][5], brał udział przy organizacji mistrzostw Polski oraz mistrzostw świata dzieci z domów dziecka w piłce nożnej[6], objął patronat nad Akademią Piłkarską Oleśnica[7].
Zagrał epizodyczną rolę filmową, występując jako Dykta w filmie Piłkarski poker w reżyserii Janusza Zaorskiego (1988)[8].
W wyborach samorządowych w 2014 z listy Platformy Obywatelskiej uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego V kadencji[9]. W wyborach parlamentarnych w 2015 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia tej samej partii (jako jej członek) w okręgu podwarszawskim[10]. W wyborach samorządowych w 2018 uzyskał mandat radnego m.st. Warszawy z listy Koalicji Obywatelskiej, zdobywając 6034 głosy w okręgu nr 2 (Praga-Południe i Rembertów)[11]. W wyborach parlamentarnych w 2023 bez powodzenia startował do Sejmu z ramienia Koalicji Obywatelskiej w okręgu warszawskim[12].
Reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]Reprezentacja | Rok | Mecze | Bramki |
---|---|---|---|
Polska | |||
1981 | 1 | 1 | |
1982 | 3 | 1 | |
1983 | 4 | 1 | |
1984 | 9 | 6 | |
1985 | 13 | 3 | |
1986 | 10 | 2 | |
1987 | 6 | 1 | |
1988 | 3 | 2 | |
1989 | 7 | 1 | |
1990 | 7 | 2 | |
Ogólnie | 63 | 20 |
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]- Widzew Łódź
- Legia Warszawa
- Polonia Warszawa
- Reprezentacja Polski
- Wicemistrzostwo Europy U-18: 1980, 1981
- 1/8 finału mistrzostw świata 1986
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zarząd. psbp.pl. [dostęp 2014-11-25].
- ↑ Dariusz Dziekanowski przewodniczącym Klubu Wybitnego Reprezentanta. legia.com, 31 października 2012. [dostęp 2014-11-25].
- ↑ Piotr Rzepecki: Oficjalnie: Dziekanowski odwołany z prestiżowej funkcji. PZPN potwierdza. weszlo.com, 7 czerwca 2024. [dostęp 2024-06-07].
- ↑ Walka z rasizmem na Euro 2012. nigdywiecej.pl, 8 maja 2012. [dostęp 2014-11-25].
- ↑ Strategia walki z antysemityzmem. nigdywiecej.org, 10 stycznia 2022. [dostęp 2024-07-03].
- ↑ Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej wychowanków domów dziecka. um.warszawa.pl, 3 maja 2012. [dostęp 2014-11-25].
- ↑ Patron Akademii – Dariusz Dziekanowski. apolesnica.pl. [dostęp 2014-11-25].
- ↑ Dariusz Dziekanowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2018-10-24].
- ↑ Kto dostał się do sejmiku?. tvn24.pl, 22 listopada 2014. [dostęp 2014-11-25].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-24].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-17].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dariusz Dziekanowski w bazie 90minut.pl. [dostęp 2014-11-25].
- Klub Wybitnego Reprezentanta
- Królowie strzelców Ekstraklasy
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986
- Piłkarze Polonii Warszawa
- Piłkarze Gwardii Warszawa
- Piłkarze Widzewa Łódź
- Piłkarze Legii Warszawa
- Piłkarze Celtic F.C.
- Piłkarze Bristol City F.C.
- Piłkarze Alemannii Aachen
- Piłkarze 1. FC Köln
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Radni sejmiku województwa mazowieckiego
- Radni Warszawy
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Urodzeni w 1962
- Reprezentanci Polski U-20 w piłce nożnej