George Lott
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
16 października 1906 |
Data i miejsce śmierci |
2 grudnia 1991 |
Gra |
praworęczna, jednoręczny backhand |
Gra pojedyncza | |
Roland Garros |
QF (1931) |
Wimbledon |
QF (1929, 1930, 1934) |
US Open |
F (1931) |
Gra podwójna | |
Roland Garros |
W (1931) |
Wimbledon |
W (1931, 1934) |
US Open |
W (1928–1930, 1933, 1934) |
George Martin Lott (ur. 16 października 1906 w Springfield, zm. 2 grudnia 1991 w Chicago) – amerykański tenisista, zwycięzca Wimbledonu, mistrzostw USA i mistrzostw Francji w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]W czasie studiów na University of Chicago poza tenisem uprawiał baseball.
Między 1924 a 1934 rokiem dziewięciokrotnie został sklasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym w 1931 roku na pozycji wicelidera. Na czele rankingu w tymże roku znajdował się Ellsworth Vines, który pokonał Lotta w finale mistrzostw USA. Finał mistrzostw USA okazał się największym sukcesem singlowym w karierze Lotta, który ponadto mógł się szczycić tytułem mistrza USA na kortach ziemnych (1932, po finale z Bryanem Grantem).
W grze podwójnej i mieszanej George Lott odniósł łącznie dwanaście zwycięstw wielkoszlemowych. W mistrzostwach USA triumfował pięć razy w deblu, z trzema różnymi partnerami (Johnem Doegiem, Lesem Stoefenem i Johnem Henneseyem) oraz trzy razy w mikście (dwukrotnie z Betty Nuthall i raz z Helen Jacobs). W 1931 roku w parze z Johnem Van Rynem wygrał mistrzostwa Francji. Był w trzech deblowych finałach Wimbledonu, z których wygrał dwa, za każdym razem pokonując francuskich „Muszkieterów Tenisa” – w 1931 w parze z Van Rynem zwyciężył z Jacques’em Brugnonem i Henrim Cochetem, a w 1934 roku z Lesem Stoefenem pokonał Jacques’a Brugnona i Jeana Borotrę. W finale w 1930 roku, występując z Johnem Doegiem, musiał uznać wyższość innej amerykańskiej pary, Johna Van Ryna i Wilmera Allisona. W 1931 roku triumfował w wimbledońskim mikście w parze z Anną McCune Harper.
Lott wygrywał również mistrzostwa USA w deblu w hali (1932 z Van Rynem, 1934 ze Stoefenem) i na nawierzchni ziemnej (1932 z Grantem).
W latach 1928–1934 występował w reprezentacji USA w Pucharze Davisa (poza 1932) i pozostał niepokonany w deblu (11 wygranych spotkań), w singlu uzyskując bilans 7 zwycięstw i 4 porażek. W żadnej z edycji z udziałem Lotta Amerykanom nie udało się triumfować w Pucharze Davisa. Dwukrotnie przegrane pojedynki Lotta przesądzały losy rywalizacji na korzyść Francji – w 1929 Amerykanin uległ w piątym meczu finału przeciwko Cochetowi, a rok później w czwartym spotkaniu finału przegrał z Borotrą.
W 1934 roku Lott dołączył do grona tenisistów zawodowych i uczestniczył w meczach pokazowych. Zdobył również dwukrotnie deblowe mistrzostwo USA profesjonalistów, w 1935 w parze z Lesem Stoefenem i w 1937 z Vincentem Richardsem.
Był tenisistą praworęcznym, skutecznym woleistą, z różnorodnymi zagraniami taktycznymi. Stosował zmienne rotacje w zagraniach. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener zespołu akademickiego na Loyola University, do późnej starości.
W 1964 roku został uhonorowany miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra pojedyncza (0–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 1931 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
9:7, 3:6, 7:9, 5:7 |
Gra podwójna (8–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 1928 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:1, 6:2 |
Zwycięzca | 2. | 1929 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
10:8, 16:14, 6:1 |
Finalista | 1. | 1930 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 3:6, 2:6 |
Zwycięzca | 3. | 1930 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
8:6, 6:3, 3:6, 13:15, 6:4 |
Zwycięzca | 4. | 1931 | French Championships, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 5. | 1931 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 10:8, 9:11, 3:6, 6:3 |
Zwycięzca | 6. | 1933 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
11:13, 9:7, 9:7, 6:3 |
Zwycięzca | 7. | 1934 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 8. | 1934 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 9:7, 3:6, 6:4 |
Gra mieszana (4–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 1929 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:3 |
Zwycięzca | 2. | 1931 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 1:6, 6:1 |
Zwycięzca | 3. | 1931 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:3 |
Finalista | 1. | 1933 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
9:11, 1:6 |
Zwycięzca | 4. | 1934 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 13:11, 6:2 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997
- Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978
- Profil na stronie International Tennis Hall of Fame