Turzycownik
Limnornis curvirostris[1] | |
Gould, 1839 | |
![]() | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Podtyp | |
Gromada | |
Podgromada | |
Infragromada | |
Rząd | |
Podrząd | |
Rodzina | |
Podrodzina | |
Rodzaj |
Limnornis |
Gatunek |
turzycownik |
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
![]() | |
Zasięg występowania | |
![]() |
Turzycownik[3], mszarnik krzywodzioby[4] (Limnornis curvirostris) – gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Występuje w Ameryce Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Gatunek ten występuje w północno-wschodniej Argentynie (Entre Ríos, wschodnie Buenos Aires), południowym Urugwaju i południowo-wschodniej Brazylii (przybrzeżne Rio Grande do Sul)[5][6][7].
Systematyka i taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Takson po raz pierwszy opisany przez J. Goulda pod nazwą Limnornis curvirostris[8], która jest uznawana przez większość klasyfikacji systematycznych[9]. Jako lokalizację holotypu autor wskazał Maldonado w Urugwaju[8]. Nie określono bliższego pokrewieństwa wobec innych taksonów[6]. Takson monotypowy – nie wyróżniono podgatunków[5][6].
Nazwa rodzajowa pochodzi z greki i oznacza „bagienny ptak” (λίμνη limne „bagno” oraz ὄρνις ornis „ptak”)[10]. Nazwa gatunkowa pochodzi z łaciny i oznacza „krzywodzioby” (curvus – „zakrzywiony” – oraz -rostris – „dziób”)[11].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała 15–17 cm, masa ciała 27–30 g[6]. Dość kolorowy ptak jak na przedstawiciela długodziobych garncarzy. Wyraźny biały pas ciągnący się od oka na tył głowy. Upierzenie głowy, skrzydeł, górnych części ciała i ogona koloru jasnobrązowego. Gardło i obszar wokół policzków białawy, piersi i dół ciała nieco bardziej płowy. Tęczówki brązowe, górna część dzioba brązowa do czarniawej, dolna część biaława z domieszką brązowego. Skok i palce koloru szarego. Obie płcie ubarwione podobnie. Wygląd młodocianych osobników nieopisany[6].
Głos
[edytuj | edytuj kod]Szybka seria wznoszących się i opadających ostrych tonów, brzmiących tuk[6].
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]Turzycownik zamieszkuje rozległe trzcinowiska w słodkowodnych bagnach i lagunach, lokalnie słonawych, do wysokości 100 m n.p.m.[6] Często widywany w obszarach, gdzie dominuje Scirpus giganteus i Zizaniopsis bonariensis[6].
Na pokarm składają się głównie stawonogi (mrówkowate, szarańczowate i chrząszcze, w tym stonkowate i ich larwy)[6]. Poluje zwykle samotnie, głównie wśród bagiennej roślinności[6].
Gatunek ten jest prawdopodobnie monogamiczny[6]. Sezon rozrodczy przypada najprawdopodobniej na okres wiosenno-letni[6]. Gniazdo kuliste, o średnicy 22 cm zbudowane z traw, liści i włókien roślinnych[6]. Wnętrze gniazda wyłożone miękkim materiałem roślinnym, boczne wejście chronione rodzajem „markizy”[6]. Samica składa 2 jaja[6]. Brak informacji na temat wylęgu i wychowu młodych[6].
Ptak osiadły, nie stwierdzono migracji[6].
Status i ochrona
[edytuj | edytuj kod]W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski)[2]. Globalna populacja ptaka nie została określona, ale określa się ją jako dość liczną[12]. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku, BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny[2]. Wyspecjalizowane wymagania siedliskowe wydają się czynić ten gatunek potencjalnie narażonym na wyginięcie[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Limnornis curvirostris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Limnornis curvirostris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Furnariinae Gray,GR, 1840 - garncarze (wersja: 2020-09-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-12-29].
- ↑ P. Mielczarek & W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 198, 1999.
- ↑ a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Ovenbirds, woodcreepers. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-12-29]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r J. V. Remsen, Jr: Curve-billed Reedhaunter (Limnornis curvirostris). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2015. [dostęp 2015-03-24]. (ang.).
- ↑ Species factsheet: Limnornis curvirostris. BirdLife International, 2021. [dostęp 2021-11-02]. (ang.).
- ↑ a b J. Gould: The zoology of the voyage of H.M.S. Beagle, under the command of Captain Fitzroy, R.N., during the years 1832-1836. Cz. 3: Birds. Londyn: Smith, Elder & Co., 1839, s. 80. (ang.).
- ↑ Denis Lepage: Mszarnik krzywodzioby Limnornis curvirostris Gould, 1839. Avibase. [dostęp 2015-03-24].
- ↑ Limnornis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-18] (ang.), [archiwum].
- ↑ Curvirostris, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-18] (ang.), [archiwum].
- ↑ Douglas F. Stotz, John W. Fitzpatrick, Theodore A. Parker III, Debra K. Moskovits: Neotropical birds: ecology and conservation. Chicago: University of Chicago Press, 1996. ISBN 978-0-226-77629-3. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).