aborygen
aborygen (język polski)
[edytuj]![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Kaawirn_kuunawarn.jpeg/220px-Kaawirn_kuunawarn.jpeg)
- wymowa:
- IPA: [ˌabɔˈrɨɡɛ̃n], AS: [aborygẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- podział przy przenoszeniu wyrazu: a•bo•ry•gen[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik aborygen aborygeni dopełniacz aborygena aborygenów celownik aborygenowi aborygenom biernik aborygena aborygenów narzędnik aborygenem aborygenami miejscownik aborygenie aborygenach wołacz aborygenie aborygeni
- przykłady:
- (1.1) Aborygeni pustyni doskonale znają każdą gwiazdę na firmamencie, od pierwszej, aż do czwartej wielkości i większość z nich, o ile nie wszystkie, ma związany z sobą odpowiedni mit[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) aborygen australijski / tajwański / tasmański
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Aborygen mos, Aborygenka ż
- forma żeńska aborygenka ż
- przym. aborygeński
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) aborigine
- baskijski: (1.1) aborigen
- białoruski: (1.1) абарыген m
- bułgarski: (1.1) абориген m
- duński: (1.1) aboriginal w, aboriginer w
- esperanto: (1.1) aborigeno
- francuski: (1.1) aborigène m
- hiszpański: (1.1) aborigen m
- kataloński: (1.1) aborigen m
- łotewski: (1.1) aborigēns m
- rosyjski: (1.1) абориген
- ukraiński: (1.1) абориге́н m, тубі́лець m, корінни́й жи́тель m
- włoski: (1.1) aborigeno m
- źródła:
- ↑ Hasło „aborygen” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 2.
- ↑ Andrzej Szyjewski: Tnatantja, droga mleczna, axis mundi: Wymiar wertykalny w mitach australijskich, s. 36.
- ↑ Słownik wyrazów obcych PWN, oprac. Lidia Wiśniakowska, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2020
- ↑ Słownik języka polskiego, Warszawa 1998, t. I, s. 1.