Siergiej Tarasow
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
176 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ |
16.12 1989, Obertilliach (2. miejsce - sprint) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Siergiej Borisowicz Tarasow (ros. Сергей Борисович Тарасов, ur. 15 lutego 1965 w Staroalejskoje) – rosyjski biathlonista reprezentujący też ZSRR, czterokrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W Pucharze Świata zadebiutował 16 grudnia 1989 roku w Obertilliach, zajmując drugie miejsce w sprincie. Tym samym już w swoim debiucie nie tylko zdobył pierwsze punkty, ale stanął na podium. W zawodach tych rozdzielił Birka Andersa z NRD i Eirika Kvalfossa z Norwegii. W kolejnych startach jeszcze 13 razy stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa. Trzykrotnie triumfował w biegu indywidualnym: 9 grudnia 1993 roku w Bad Gastein, 20 lutego 1994 roku w Lillehammer i 4 lutego 1996 roku Ruhpolding, a raz był najlepszy w sprincie: 19 stycznia 1991 roku w Ruhpolding. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 15 marca 1997 roku w Nowosybirsku, zajmując trzecie miejsce w sprincie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1995/1996, kiedy zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej i drugie w klasyfikacji biegu indywidualnego. Ponadto w sezonie 1990/1991 był trzeci w klasyfikacji sprintu.
Z mistrzostw świata w Lahti w 1991 roku wrócił z dwoma medalami. Wspólnie z kolegami z reprezentacji zdobył brązowy medal w biegu drużynowym, a następnie srebrny w sztafecie. Na rozgrywanych dwa lata później zdobył medale we wszystkich swoich startach. Najpierw zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym, rozdzielając Włocha Andreasa Zingerle i swego rodaka, Siergieja Czepikowa. Trzy dni później był trzeci w sprincie, przegrywając tylko z Niemcem Markiem Kirchnerem i Jonem Åge Tyldumem z Norwegii. Następnie razem z Walerijem Miedwiedcewem, Walerijem Kirijenko i Siergiejem Czepikowem zdobył srebrny medal w sztafecie. Kolejne trzy medale przywiózł z igrzysk olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku. Był tam najlepszy w biegu indywidualnym i trzeci w sprincie, plasując się za Czepikowem i Niemcem Ricco Großem. Ponadto sztafeta Rosji w składzie Walerij Kirijenko, Władimir Draczow, Siergiej Tarasow i Siergiej Czepikow zdobyła srebrny medal. W tym samym roku zdobył też srebrny medal w biegu drużynowym podczas mistrzostw świata w Canmore.
Swoje ostatnie złote medale zdobył na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku. Był tam najlepszy w biegu indywidualnym, wyprzedzając Draczowa i Wadima Saszurina z Białorusi, a razem z Wiktorem Majgurowem, Władimirem Draczowem i Aleksiejem Kobielewem zwyciężył w sztafecie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Osrblie tylko raz stanął na podium - w biegu pościgowym był drugi, plasując się za Majgurowem a przed Norwegiem Ole Einarem Bjørndalenem. Na tej samej imprezie był też między innymi piąty w sprincie i ósmy w sztafecie. Brał również udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zdobywając razem z Draczowem, Majgurowem i Pawłem Muslimowem brązowy medal w sztafecie. W startach indywidualnych plasował się na 15. miejscu w biegu indywidualnym i 22. w sprincie. W międzyczasie wywalczył też złoty medal w biegu indywidualnym i srebrny w sprincie podczas mistrzostw Europy w Ridnaun.
Tarasow znalazł się także w składzie reprezentacji Wspólnoty Niepodległych Państw na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992 w Albertville. Nie wystąpił jednak w żadnej z konkurencji, bowiem dwa dni przed rozpoczęciem igrzysk został poddany procedurze transfuzji krwi jako formy dopingu. Przygotowana kilka dni wcześniej krew była źle przechowywana, w efekcie Tarasow stracił przytomność, zapadł w śpiączkę i znalazł się w stanie śmierci klinicznej[1][2].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1994 | Lillehammer | 1. | 3. | nd. | nd. | 2. | nd. | – |
1998 | Nagano | 15. | 22. | nd. | nd. | 3. | nd. | – |
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1991 | Lahti | 10. | 10. | nd. | nd. | 2. | nd. | – |
1993 | Borowec | 2. | 3. | nd. | nd. | 2. | nd. | – |
1994 | Canmore | – | – | nd. | nd. | – | nd. | – |
1996 | Ruhpolding | 1. | 9. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1997 | Osrblie | 30. | 5. | 2. | nd. | 8. | nd. | – |
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1996 | Ridnaun | 1. | 2. | nd. | nd. | – | nd. | – |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce |
---|---|
1989/1990 | 37. |
1990/1991 | 10. |
1991/1992 | 26. |
1992/1993 | 62. |
1993/1994 | 7. |
1995/1996 | 6. |
1996/1997 | 12. |
1997/1998 | 18. |
Miejsca na podium chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Lokata | Pudła | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 16 grudnia | 1989 | ![]() |
Sprint na 10 km | 2. | 0+0 | 25:32,8 | +0,0 | Birk Anders |
2. | 19 stycznia | 1991 | ![]() |
Sprint na 10 km | 1. | 0+1 | 27:16,4 | – | – |
3. | 9 marca | 1991 | ![]() |
Sprint na 10 km | 2. | 0+1 | 26:01,9 | +18,2 | Geir Einang |
4. | 11 lutego | 1993 | ![]() |
Bieg indywidualny na 20 km | 2. | 0+1+0+1 | 53:05,4 | +44,5 | Andreas Zingerle |
5. | 13 lutego | 1993 | ![]() |
Sprint na 10 km | 3. | 1+0 | 27:30,5 | +16,2 | Mark Kirchner |
6. | 9 grudnia | 1993 | ![]() |
Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 0+0+1+2 | 1:04:57,9 | – | – |
7. | 22 stycznia | 1994 | ![]() |
Sprint na 10 km | 3. | 0+0 | 26:47,0 | +17,8 | Frank Luck |
8. | 20 lutego | 1994 | ![]() |
Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 2+0+1+0 | 57:25,3 | – | – |
9. | 23 lutego | 1994 | ![]() |
Sprint na 10 km | 3. | 1+0 | 28:07,0 | +20,4 | Siergiej Czepikow |
10. | 7 grudnia | 1995 | ![]() |
Bieg indywidualny na 20 km | 2. | 0+0+0+0 | 54:42,9 | +2,9 | Vesa Hietalahti |
11. | 4 lutego | 1996 | ![]() |
Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 0+0+0+0 | 52:03,2 | – | – |
12. | 30 listopada | 1996 | ![]() |
Sprint na 10 km | 2. | 0+1 | 27:59,5 | +5,8 | Sven Fischer |
13. | 2 lutego | 1997 | ![]() |
Bieg pościgowy na 12,5 km | 2. | 0+1+0+0 | 33:21,9 | +6,9 | Wiktor Majgurow |
14. | 15 marca | 1997 | ![]() |
Sprint na 10 km | 3. | 0+1 | 27:59,9 | +42,5 | Ludwig Gredler |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sergei Sen. Tarasov. skisport365.com. [dostęp 2019-08-29]. (ang.).
- Profil na stronie IBU. data.biathlonworld.com. [dostęp 2019-06-23]. (ang.).
- Sergey Tarasov Biography and Olympic Results. Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2010-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-11)]. (ang.).