Grupa Operacyjna Jazdy generała Jana Sawickiego
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1920 |
Rozformowanie |
1920 |
Dowódcy | |
Pierwszy |
gen. Jan Sawicki |
Działania zbrojne | |
Wojna polsko-bolszewicka bitwa pod Kamionką Strumił. (10–14 VIII 1920) | |
Organizacja | |
Podległość |
3 Armia (VIII 1920 -) |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Bitwa_kamionka_1920.png/250px-Bitwa_kamionka_1920.png)
Grupa Operacyjna Jazdy generała Jana Sawickiego – związek operacyjny Wojska Polskiego z okresu wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki
[edytuj | edytuj kod]W okresie działań odwrotowych na Ukrainie utworzono grupę jazdy gen. Jana Sawickiego w składzie Dywizja Jazdy i dotychczas samodzielna 3 Brygada Jazdy. Jej zadaniem było nie dopuścić do przerwania frontu przez 1 Armię Konną Siemiona Budionnego. Grupie jazdy gen. Sawickiego nie udało się powstrzymać natarcia 1 Armii Konnej. Dysponowała ona zbyt szczupłymi siłami. Popełniono też błędy w dowodzeniu jednostkami kawalerii[1].
W związku z zagrożeniem, jakie nadal stanowiła konnica Budionnego, rozkazem Naczelnego Dowództwa WP L. dz. 7710/1 z 2 lipca 1920 utworzono wzmocniono Grupę Operacyjną Jazdy. Dowódcą grupy wyznaczony został gen. Jan Sawicki, a obowiązki szefa sztabu powierzono ppłk. Marianowi Przewłockiemu[2]. Tworzyły ją: 1 Dywizja Jazdy płk. Juliusza Rómmla w składzie 4. i 6 Brygada Jazdy i 2 Dywizja Jazdy płk. Władysława Okrzy-Orzechowskiego w składzie 1. i 7 Brygada Jazdy oraz występująca samodzielnie 3 Brygada Jazdy[1]. W rejonie Zamościa powstawały nowe jednostki. Jako pierwszą zorganizowano nową 4 Brygadę Jazdy której dowodzenie 12 lipca objął płk Gustaw Orlicz-Dreszer. Nową 1 Brygadą Jazdy miał dowodzić płk Janusz Głuchowski. Zamysł rozgromienia wojsk Budionnego nie powiódł się, a do tego Grupa Operacyjna poniosła duże straty. Została rozwiązana rozkazem dowództwa Frontu Południowo-Wschodniego nr 9 z 4 sierpnia 1920[3].
W trakcie bitwy pod Radziechowem, w godzinach wieczornych 12 sierpnia, do sztabu dywizji nadszedł rozkaz z Naczelnego Dowództwa WP. Na jego podstawie nastąpiło rozwiązanie Grupy Operacyjnej Jazdy. Z dziewięciu pułków ułanów zostały utworzone trzy brygady zespolone w nowej 1 Dywizji Jazdy pod dowództwem płk. Rómmla[4].
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]Planowana struktura organizacyjna[2]
- dowództwo grupy
- 1 Dywizja Jazdy – płk Juliusz Rómmel
- 4 Brygada Jazdy – płk Gustaw Orlicz-Dreszer
- 6 Brygada Jazdy
- 2 Dywizja Jazdy – płk Władysław Oksza-Orzechowski
- 3 Brygada Jazdy (podległa bezpośrednio dowódcy grupy)
Planowano, ze po wcieleniu do tej formacji zapasowych szwadron��w będzie liczyć około 7000 szabel.
- zgrupowanie artylerii konnej[5]
- Dowództwo Artylerii Konnej – ppłk Leon Dunin-Wolski
- 2 i 3 bateria 2 dak (w tym dowództwo 2 dak)
- 1 bateria 3 dak
- 1 i 2 bateria 4 dak (w tym dowództwo 4 dak)
- 1 bateria 5 dak
- 2 bateria 6 dak
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Wyszczelski 2006 ↓, s. 132.
- ↑ a b Nowak 2010 ↓, s. 129.
- ↑ Wyszczelski 2006 ↓, s. 132-133.
- ↑ Nowak 2010 ↓, s. 180.
- ↑ Nowak 2010 ↓, s. 130.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Włodzimierz Nowak: Samhorodek – Komarów 1920. Walki jazdy polskiej z konnicą Budionnego, maj – wrzesień 1920. Warszawa: Bellona SA, 2010. ISBN 978-83-11-11897-3.
- Lech Wyszczelski: Wojsko Polskie w latach 1918-1921. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2006. ISBN 83-89729-56-3.